سپهر نیلگون

اطلاعاتی درباره ی سیارک ها

سیارک ها= asteroid

دربین مدار مریخ و مشتری چندین هزار جرم کوچک کشف شده است اولین آن هارا شخصی به نام جوزپای پیاتسی

ایتالیایی درسال 1801میلادی کشف کرد و برآن ، نام سیارک سرس گذاشت.

بزرگترین

سیارک شناخته شده همین سرس بود که قطری حدود 900 کیلومتر داشت. اکثر سیارک ها قطری کمتر از 80 کیلومتر دارند و از شکل هندسی مشخصی برخوردار نیستند. تخمین زده می شود که بیش از چندهزار سیارک کوچک کشف شده ونامگذاری شود. این خرده سنگ ها امروزه درحد فاصل مدار مریخ و مشتری در چرخش اند که

به کمربند سیارک ها معروف است. درگذشته عقیده براین بود که مجموعه تخته سنگ های سرگردان که درمدار مشخصی به دور خورشید می چرخند (بین مدار مریخ و مشتری) بقایای یک سیاره خردشده است. ولی امروز معلوم شده که این نظرصحیح نبوده است. به احتمال زیاد این ها بقایای موادی هستند که درحدود 5میلیارد سال پیش سیاره های منظومه شمسی از آن تشکیل یافته اند. (پیش سیاره) ممکن است برخی از این سیارک ها دربرخورد بایکدیگر خرد و مدار ازمدار اصلی خارج شده باشند. که اکنون درفضای منظومه شمسی سرگردان هستند، بعدها درمواجهه با سیاره های منظومه شمسی برسطح آنان سقوط می کنند و براثر این برخوردها باسطح سیارات سنگی مانند : عطارد ، زهره یا مریخ ویا کره ماه آثاری برجا می گذارد. معمولاً محل برخورد این قطعات روی سطح سیارات سنگی ، حفره ها و گودال هایی به نام کریتر .پدید می آید که بی شباهت به دهانه آتشفشانهای خاموش نیست

تعداد اندکی ازاین قطعات سنگی باسطح زمین نیز برخورد کرده اند که دهانه بسیار قدیمی واقع در بیابان آریزونا در آمریکا ازآن جمله است. اغلب این قطعات که اندازه .برخی از آن ها بسیار کوچک است. دربرخورد با جو زمین مشتعل می شوند و می سوزند. این چنین است که مردم ساکن درزمین ازخطر سقوط آن ها در امان می مانند

گاهی ممکن است شما درآسمان شب حرکت سریع نقطه ای نورانی را به صورت یک خط سفید به مدت کوتاه مشاهده کنید . این ها همان سنگ های آسمانی هستند که در جو می سوزند و به شهاب یا شهابواره معروفند. شهاب سنگها ممکن است بقایای هسته یک دنباله دار باشند. که درفضای منظومه شمسی درحال حرکت می.باشند

از آنچه که تاکنون مطالعه کردید. دریافتید : منظومه شمسی مجموعه ای از اجرام سماوی است.که عمده جرم آن درستاره ای به نام خورشید فراهم آمده است. و دراطراف این ستاره 8 سیاره درحال گردش می باشند. برخی از آنها از سنگ و برخی دیگر از گاز تشکیل شده اند . دراطراف تعدادی ازآن ها نیز اجرام کوچک تری به نام قمر درحال چرخش هستند. علاوه برسیارات و اقمار ، دنباله دارها و سیارک ها نیز وجود دارند که اعضای منظومه شمسی محسوب می شوند

زمین ، ماه و سیارک سرس

برخی از سیارک ها در کمربند سیارکی ما بین مریخ و مشتری




منبع : وبسایت آسمان پرستاره ایران

 

ادامه مطلب

آسمان بهمن ماه 1388

ستاره های کلیدی در این ماه :مثلث زمستانی بهمن ماه شامل ستاره های شعرای یمانی ، شعرای شامی و ابط الجوزا هنوز هم در

آسمان شامگاهی با شکوه خاص خود جلوه می کنند . دیگر ستارگانی  که آماده دیدار هستند عبارتند از : رجل الجبار در صورت فلکی جبار ، دبران یا الدبران در صورت فلکی ثور که هر دو در بخش جنوب غربی قرار دارند . ستاره های کاستور و پولوکس

که ستارگان توأمان جوزا را تشکیل می دهند در ساعت 10 شب در آسمان کاملاً بالا آمده اند . در همین موقع ، ستاره نارنجی رنگ سِماک رامِح از افق شرقی کم کم خودنمایی می کند.

وضع سیارات در بهمن ماه

در این ماه زحل و مریخ بهترین شرایط را برای رصد محیا کرده اند مریخ از شب تا صبح در آسمان می درخشد و زحل کمی بعد از غروب خورشید تا صبح در آسمان شب خودنمایی می کند

در این ماه سیارات زهره در موقع غروب خورشید غروب می کند

سیاره مشتری نیز در بین الغروبین غروب می کند

ادامه مطلب

از 28 دی تا 4 بهمن
اسمان شب در هفته چهل و پنجم

ادامه مطلب

اولین خورشید گرفتگی درسال 2010 میلادی

در فیلیپین

 

 

 

 

درچین

درتایلند

 

 

 

 

در سنگاپور

آسمان فصل زمستان

آسمان شب در شمال غربی

مشخصات چارت : آسمان 25 آذر ، ساعت 11 شب

آسمان 25 دی ماه ساعت 9 شب

آسمان 25 بهمن ، ساعت 7 شب

در افق پایین اسمان شمال غربی ، صورت های فلکی آخر تابستان و پاییز دراین ایام در حال غروب هستند. دب اصغر یا خرس کوچک

آویزان است. این ستاره در انتهای دسته صورت فلکی دب اصغر است . ستاره دنب  تقریباً به حالت عمود ، به ستاره قطبی

یعنی آلفای دجاجه ، دقیقاً بالای افق است.چهارگوش بزرگ متعلق به صورت فلکی اسب بالدار در سمت غرب ، با ستاره های آندرومدا به

طرف بالا می رود.بین اسب بالدار و ستاره قطب شمال ، صورت فلکی های قیفاووس یا پادشاه ، و ذات الکرسی یا ملکه قرار دارد. در

بالای آندرومدا نزدیک به سرسو و برساووش ، قهرمان حضور دارد. راه شیری به طرف بالا از صورت فلکی های دجاجه ، ذات الکرسی

، برساووش و ممسک العنان (ارابه ران ) می گذرد و سپس به طرف آسمان شرقی یعنی صورت های فلکی زمستان می رود.

آسمان شب در شمال شرقی

مشخصات چارت : آسمان 25 آذر ، ساعت 11 شب

آسمان 25 دی ماه ساعت 9 شب

آسمان 25 بهمن ، ساعت 7 شب

درافق پایین آسمان شمال شرقی ، دب اکبر (بخشی از صورت فلکی خرس بزرگ) به صورت مستقیم بر روی دسته خود ایستاده است.

 دو ستاره ای که درانتهای قسمت آبگردان هستند به عنوان ستاره های راهنما 

شناخته شده اند و به سمت ستاره قطبی  یا ستاره شمال از صورت فلکی دب اصغر نشانه می روند.ستاره قطبی نشان دهنده قطب شمال سماوی است . یعنی مکان برخورد محور جنوب به شمال زمین به کره سماوی در فضا . اسد یا شیر و ستاره و ستاره درخشان آن یعنی آلفا به نام قلب الاسد ، دقیقاً از سمت شرق طلوع می کند. دربالای اسد صورت فلکی کم فروغ سرطان یا خرچنگ وجود دارد .   در قسمت خیلی بالا ، ستاره شعرای شامی که گاهی ستاره سگ کوچک صورت فلکی

) Gemکلب اصغر خوانده می شود و ستاره کاستور (آلفای

) از دو پیکر یا جوزا وجود دارد.Gem و پولوکس (بتای

آسمان شب در جنوب شرقی

مشخصات چارت : آسمان 25 آذر ، ساعت 11 شب

آسمان 25 دی ماه ساعت 9 شب

آسمان 25 بهمن ، ساعت 7 شب

صورت فلکی جبار یا شکارچی در آسمان جنوب شرقی در این ایام خود نمایی می کند. سه ستاره روشن و سفید هم تراز ، کمربند جبار را نشکیل می دهند. اگر خط اتصال دهنده این سه ستاره را به سمت غرب ادامه دهیم به محدوده ای می رسد که ستاره سرخ رنگ دبران (آلفای ثور ) یا چشم گاو در آن

مکان حضور دارد و در نزدیکی آن هم خوشه پروین مشاهده می شود. اگر همین خط را به طرف شرق ادامه دهیم به درخشان ترین ستاره آسمان یعنی ستاره شعرای یمانی (شباهنگ) و یا ستاره سگ (آلفای کلب اکبر)می رسد.درشانه شرقی جبار ستاره ابر غول سفید – آبی به نام رجل جبار (بتای جبار) است. خطی که رجل را به کمربند جبار و ابط الجوزا متصل می کند ، اگر به سمت شمال ادامه دهیم دقیقاً بالای صورت فلکی جوزا به دوستاره روشن و درخشان به نام های کاستور (آلفای جوزا) و پولوکس (بتای جوزا) می رسیم. بین جوزا و شعرای یمانی ستاره درخشان شعرای شامی یعنی ستاره آلفای کلب اصغر یا سگ کوچک واقع می شود. دربالای جبار و در سمت شرق ، عیوق واقع است که ستاره آلفا از صورت فلکی ارابه ران یا ممسک العنان است.

آسمان شب در جنوب غربی

مشخصات چارت : آسمان 25 آذر ، ساعت 11 شب

آسمان 25 دی ماه ساعت 9 شب

آسمان 25 بهمن ، ساعت 7 شب

در این زمان ستاره های جنوب غربی آسمان کم هستند. صورت های کم فروغ اما وسیع حوت یا ماهی ، قیطس یا نهنگ دریایی و نهر یا رودخانه ، قسمت اعظم آسمان غربی و جنوب غربی را می پوشانند. باعث تعجب است که نامگذاری این بخش از آسمان با نام های باستانی مخلوقات دریایی همراه بوده است و اسامی «آب» یا «دریا» همچنان به یادگار مانده است. درافق بالا در سمت جنوب ، جنوب غربی ، صورت فلکی ثور یا گاو حضور دارد که ستاره درخشان آن دبران (آلفای ثور) به رنگ نارنجی ، چشم گاو را می سازد و خوشه V شکل قلایص ، چهره آن را تشکیل می دهد. دربالای سمت جنوب غربی

خوشه جذاب پروین در همین صورت فلکی است . تقریباً دربالای سر ، یکی از درخشنده ترین ستاره آسمان یعنی عیوق یا ستاره آلفای ممسک العنان یا ارابه ران ، واقع شده است.

چارت های آسمان در ادامه مطلب

آسمانتان پرستاره

نویسنده : نسترن سهرابی

منبع : starrysky.ir

فضاپیمای سوهو که پیوسته رو به خورشید است، دیروز توانست آخرین لحظات زندگی یک دنباله‌دار را به تصویر بکشد.

به نقل از خبرآنلاین

 این دنباله‌دار که حداقل 2000 سال از عمرش می‌گذشت، به درون خورشید سقوط کرد و برای همیشه تبخیر شد!

روز گذشته، دنباله‌داری در خورشید سقوط کرد و برای همیشه ناپدید شد. نخستین بار، ماهواره استریو-آ ناسا متوجه این دنباله‌دار شد و پس از آن، رصدخانه فضایی خورشیدی ناسا، سوهو توانست آخرین لحظات زندگی این دنباله‌دار را کامل ثبت کند. تصویر انیمیشن زیر، این منظره را به وضوح نشان می‌دهد. (این انیمیشن در قالب gif است. برای مشاهده این فیلم در قالب m4v اینجا را کلیک کنید.)

دنباله‌دارها، گوی‌های یخ‌زده کثیفی هستند که از بقایای ابر اولیه منظومه شمسی برجامانده‌اند. اما دنباله‌داری که دیروز در خورشید سقوط کرد، عضوی از خانواده خورشیدخراش‌های کرئوتز بود. کرئوتز، اخترشناس آلمانی قرن نوزدهم متوجه شد برخی از دنباله‌دارهایی که از نزدیکی خورشید می‌گذرند، بقایای دنباله‌دار غول‌پیکری هستند که حداقل 2000 سال پیش در عبور از نزدیکی خورشید خرد شد. مدار این دنباله‌دار اولیه از فاصله بسیار نزدیک به خورشید می‌گذشت و به همین دلیل، آن‌را خورشیدخراش نامیده‌اند. برخی از این تکه‌ها تاکنون به خورشید سقوط کرده‌اند، اما این قطعه یکی از بزرگ‌ترین بخش‌های برجامانده از آن دنباله‌دار اصلی بود و به همین دلیل، منظره جالبی را به‌وجود آورده است.

برخی به اشتباه، دنباله‌دارها را ستارگان دنباله‌دار می‌نامند؛ اما دنباله‌دارها از خود نور ندارند و از این‌رو، اطلاق واژه ستاره (که منشا تابش نور است) به آنها اشتباه است.